Yerin benimle ne alıp veremediği var bilmiyorum ama aramızda acayip bir çekim kuvveti olduğunu seziyorum. Yerin beni çekimi konusunda hemfikirsek, Newton'a mail yoluyla ulaşmaya çalışacağım, umarım beni anlayışla karşılar.
Bir sürü gereksiz cümlemden sonra aslında bahsetmek istediğim şey, seninle aramızda olan inanılmaz çekim kuvvetimiz. Sen "S" kutbusun mıknatısın, ben ise "N". Ben "S" olmak istedikçe inanılmaz bir şekilde beni itiyorsun, yoksa içinde benden gizlediğin birşeyler mi var? Senin "N" olmak gibi bir çaban oldu mu bilmiyorum, benim penceremden hayata bir kez olsun bakmadığına eminim ama...
Menkul Kıymetler Borsa'sında değerin bugün -'lerde, inanmazsın ama bu bahar mevsiminde buralarda kar var, hava -5 derece. Sen bana biraz eksi-kken ben hep fazla çıktım zaten bütün çarpma işlemlerinde... Ve senin bu eksi-kliğin yüzünden hep negatif değerler verdiler benim yüklemi olmayan cümlelerime.
Burda şimdi sabah olmakta gökyüzü alabildiğine değişik bir mavi, kalemim mavi, düşlerim mavi.. Sen biraz yeşil kalıyorsun benim yanımda.
Yani seninle çok önemli olan, bilhassa takıldığım ten uyumunu oluşturamıyoruz artık. Bunun hiçbir önemi yok aslında. Nasıldı o şarkı hatırlamıyorum bile... Önemli olan son iki satır cümlem var, onuda söyleyim veda edeceğim zaten mavi kalemiyle mavi düşlerini yazan mavi çocuğa...
Gözümden düşmüştün zaten.
Gönlümden aşağıya yuvarladım
Burak Baş27-03-2010
05:51
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder