Koskoca otuz sekiz ay… İzlediğim her filmde, okuduğum her kitapta, baktığım aynalarda hep sen vardın… İnkâr etmiyorum, sadece biraz haksızlık ediyorum…
Güzeldi, kavgalarımız, hatta benim her seferinde etrafımdakilere bu sefer bitti deyişlerim bile. Sen de o kadar güzeldin ki Türkan Şoray gözlü sevdiğim… Her ayrılıktan sonra hiç konuşmadan anlaşmadan üstüne bastığımız kâbuslar çöktü geldi yine bir gece ansızın kapımızdan içeri, ben dışarısını seyrediyordum, hayalimde siluetin. Beyin damarlarımda dolaştı önce uzun uzun, işledi bir dantel gibi örgü örgü, ilmek ilmek. O gece anladım ki her şeyi kabul eden ben de; haklı olabilirmişim arada. Sen bir şeyler yapmasan sinirden gözüm döner miydi mesela…
Acısıyla tatlısıyla bitti her şey. Güzel olan güzel kaldı, çirkin olan her şey uzaklaşıp yol aldı. Ben seni güzel bıraktım içimde, unutacağımı da umuyorum. Bir tek aynalara bakmayacağım bundan sonra.
Senden bana kaldı acıklı bir hatıra
Sırtımda bir Notre Dame’in kamburu…
Burak BAŞ
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder