Ne zamandır seni alıp karşıma anlatmadım sensiz geçen günleri… Beni sen yokken çok yordular yalnızlığım. Ellerime prangalar, yüzüme parçalı bulutlu façalar attılar. Ben seni terk edip gittiğim günden beri en çok nerde seni bulabilirim diye aradım, bulamadım… Onca sene seni hiç yanımdan ayırmamışken, bir sahte gülüşe, iki yalan sözcüğe aldandım. Bir gün olurda seni bir yerde görürsem diye replikler hazırladım kendime, tekrarladım durmadan.
“— Seni en son bırakıp gittiğim yerde, bensiz olamayacaksın demiştin ya hani, bilmiyorsun, sen ne aşkın gücüne erişebilirsin, ne de benimle yarışabilirsin. Aklının alamayacağı kadar büyük bir aşk bizimkisi, o kadar çok seviyorum ki anlatamam. Bir gün bile anmıyorum adını, cendereler bile yok hayatımda, git hadi git durma artık yanımda…”
Bir kez olsun bile görmedim seni, belki seyahate çıkmıştır dedim, belki bu şehri terk etmiştir, hatta belki de ölmüştür dedim, kandırdım kendimi… Olmadı yapamadım ben sensiz, tilki misali döndüm dolaştım ve sana geldim. Sen beni terk edip gidenler gibi değilsin, sorgulamadan açarsın ellerini bana. Ne kadar günahın var demeden, neden bu kadar çok sevdin demeden sararsın beni…
Eee yolun sonu en vefalı yarim…
Ben seni kimler için terk ettim…
Sen beni sakın bırakma…
Burak Baş
22.01.2010
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder